...
به نسیمی همه ی راه به هم میریزد...
کی دل سنگ تو را آه به هم میریزد؟
سنگ در برکه می اندازم و می پندارم...
با همین سنگ زدن ماه به هم میریزد.
عشق بر شانه ی هم چیدن چندی سنگ است...
گاه میماند و ناگاه به هم میریزد...
آنچه را عقل به دست آورده است...
دل به یک لحظه ی کوتاه به هم میریزد.
آه...یک روز همین آه تو را میگیرد...
گاه یک کوه به یک کاه به هم میریزد...
+ نوشته شده در جمعه ۲۲ دی ۱۳۹۱ ساعت 1:33 توسط علیرضا علیزاده
|
به نام ان خدایی که نام اوراحت روح است