آرزو میکنم ...

روزی را که بتوانم دوست بدارم انسان را...

روزی که در آن معیارم درستی ها باشد نه عقده ها و کینه توزی هایم...

روزی که تفاوت ها ابزار یادگیری باشند نه سبب نفرت و جدایی...

روزی که بردبار باشم در برابر دیده های ناهمگون...

روزی که بپذیرم میتوانم بیاموزم از هر سنخ آدمی...

روزی را که دوست بدارم ارزش ها را در همه کس...

و روزی را که بدانم انسان سازی از خودسازی آغاز میشود......

روزی که قدرت یابم به ملامت کردن خود..

و روزی که "بی گذشت" باشم در برابر ضعف های ریز و درشتم....

               
                          آرزو می کنم روزی را که انسان باشم...