سر خوش ز سبوی غــم پنهانی خویشم 
چـون زلـف تـو سـرگرم پریشانی خویشم

در بزم وصــال تو نـگویـم ز کــم و بیـــــش 

چـون آیـنـه خـو کـرده بـه حیرانی خویشم

لــب بـــاز نـکردم بـه خروشـی و فـغـانـی 

من مـحـرم راز دل طـــوفـانـی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی 

یک عـمـر پـشیـمـان ز پـشیـمانی خویشم

از شـوق شـکر خنده لبـش جـان نسپردم 

شـرمنده ی جان و ز گران جانی خویشم

بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر 

افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هر چنـد امـیـن ، دل بـسـتـه ی دنـیـا نـیم 

امّا ، دلبسته ی یاران خراسانی خویشم


"آیت الله خامنه ای"