ﻭﻗـﺘــــﯽ ” ﺧـــــﻮﺍﺏ ”

ﺑــــﺮﺍﯼِ ﻓــــﺮﺍﺭ ﺍﺯ ” ﺑﯿــــﺪﺍﺭﯼ ” ﺑـــﺎﺷـﺪ ,

ﯾﻌﻨــــــﯽ ” ﺗﻤــــــﺎﻡ ” ﺷــــــﺪه
ﺍﯼ

.

میان این همه گرگ خودم را


به موش مردگی زده ام،

نه اینکه از خورده شدن بترسم ،

طاقت زخم تازه را ندارم .

. 

پیاز هم که خرد میکنی برایش اشک

میریزی!

از پیاز هم کمتر بودم؟!

مرا خرد کردی و خندیدی

.

گاهــی فکـر میکنم کــار تـــو

 “ســـــخــــت تر”

از مـــن است !!

مـن یـــــک دنـــیا

 دوستت دارم …

و تو زیر بـار این همــــه

 عشـــــق

 قــــد خـم 

نمیکنی …