حضرت علی (ع)
اما تشیع علی(ع) "عمل" است.
.................................................................................
اگر می بینیم کسی که قلبش پر از محبت علی است و از محبت علی اشک
می ریزد و سرنوشت جامعه آن سرنوشت خوبی نیست و دردناک است؛
این نشان دهنده آنست که علی را نمی شناسد!
این علی شناسی نیست،علی پرستی است!
علی را نشناختن و محبت علی داشتن مساوی است
با محبت همه ملتها بر پیامبر و معبودشان ،نه چیزی بیشتر...
مشکل ما ضعف ایمان نیست، عدم معرفت علمی مسائلی است که به آن ایمان
داریم و یکی از آن مسائل تشیع و اسلام است معتقدیم ولی آنرا نمی شناسیم و
آشنایی منطقی از
آن نداریم و به مردی معتقدیم به عنوان یک امام و یک مرد بزرگ و
کسی که
همیشه مورد ستایش ما بوده،
اما متاسفانه علی را نمی شناسیم.
مابیشتر به ستایش علی پرداختیم نه آشنایی با علی...
محبت نجات بخش نیست ، معرفت نجات بخش است.
ما موظف به شناخت علی در زمان خودمان هستیم نه محبت به امام
هر کسی که علی را بشناسد،محبت واقعی را می فهمد
و می شناسد نه محبت تلقینی که ثمری ندارد.
علی مظهر پیروزی در شکست است.ما همیشه پیروزی را در پیروزی می شناسیم
ولی علی درس بزرگی به ما داد و آن درس پیروزی در شکست است.
مگر با کلمات می توان از علی سخن گفت ؟
باید به سکوت گوش فرا داد تا از او چه ها می گوید ؟
او با علی آشناتر است.
"دکتر علی شریعتی"
به نام ان خدایی که نام اوراحت روح است