شناخت علی(ع) ذهنیت است و حب علی(ع) احساس،

اما تشیع علی(ع) "عمل" است.

.................................................................................


اگر می بینیم کسی که قلبش پر از محبت علی است و از محبت علی اشک

می ریزد و سرنوشت جامعه آن سرنوشت خوبی نیست و دردناک است؛

این نشان دهنده آنست که علی را نمی شناسد!

این علی شناسی نیست،علی پرستی است!

علی را نشناختن و محبت علی داشتن مساوی است

با محبت همه ملتها بر پیامبر و معبودشان ،نه چیزی بیشتر...


مشکل ما ضعف ایمان نیست، عدم معرفت علمی مسائلی است که به آن ایمان

داریم و یکی از آن مسائل تشیع و اسلام است معتقدیم ولی آنرا نمی شناسیم و

آشنایی منطقی از آن نداریم و به مردی معتقدیم به عنوان یک امام و یک مرد بزرگ و

کسی که همیشه مورد ستایش ما بوده،

اما متاسفانه علی را نمی شناسیم.

مابیشتر به ستایش علی پرداختیم نه آشنایی با علی...
محبت نجات بخش نیست ، معرفت نجات بخش است.

ما موظف به شناخت علی در زمان خودمان هستیم نه محبت به امام

هر کسی که علی را بشناسد،محبت واقعی را می فهمد

و می شناسد نه محبت تلقینی که ثمری ندارد.

علی مظهر پیروزی در شکست است.ما همیشه پیروزی را در پیروزی می شناسیم

ولی علی درس بزرگی به ما داد و آن درس پیروزی در شکست است.

مگر با کلمات می توان از علی سخن گفت ؟

باید به سکوت گوش فرا
داد تا از او چه ها می گوید ؟
او با علی آشناتر است.

"دکتر علی شریعتی"