بــ خود

برايم دليل و مدرك نيــــــاور!

مــ يكـــ دخترمــ

 مـ دانمـ كـ‌ه صـلاح مــ در "حجــاب" استـــ

بــــراي مـ

دليلـ بزرگـــ تر از "سخن خدايــمـ" نيستـــ

مـ حجـــــاب مـ كنم

چون خــداي مــ اينگونـ‌ه مـ خواهـد

**************************************************

خداي مـ

در ميــآ اين همـ چشـــمـ  ،

نگـــــــــآه تو

مرا بـ نياز مـ سازد

از هر نگـــــآهـــﮯ ...

**************************************************

فرقـ نمـ كند

كجآ

يــآ

ك‍ِـ!

در هيــاهوي اين شهر

هركجا و هر وقت دچار واهمه شدي

با "ايمـانت" وضــو بگير

زيــر لـب

نيـَـت كـ

"حجآب مـ كنم قربة الـ الله"

*************************************************

 من يــك دختــــرم

بـا "عروسكـــ هـآيم" بـآزے كردمــ

بـا "رويــا هــآيــم" بـــزرگ شــدمــ

بـا "اشكـــ هآيـم" خــو گرفتــمــ

و

بـا حفـظ "ارزشــ هآيـم" بـه اوج مـ رسمــ


ايـن است دنيـــآے دختـــرانه مــن