حرفهایی هست ، بدجور دل می شکنند !


بدجور دل می سوزانند ! بدجور خراب می کنند !


حرفهایی از نزدیکترین کسانت ... از عزیزترین کسانت !


گاهی دلت میخواهد ، نزدیک ترین ، آنقدر عزیز نبود !


یا اگر بود ، کمی بیشـــتر .. حواسش ، به تاثیر ِ حرفهایش بود...

......................................................................................................................



اگر بخواهی دور می ایستم، هم چون آخرین چراغ خیابان،


اما روشن برای "تـــو"

......................................................................................................................



ببند در آن دلت را … که به روی همه باز است!


یخ کردم...!

.......................................................................................................................




گاهی به خاطرش،


ماندن را تحمل کن..


رفتن از دست همه بر می آید!‏

.......................................................................................................................




کچل شدم
!


چیزی ندیدم...


چه شد آن دنیایی را که میگفتی خراب میکنی،


اگر یک تار مویم کم شود؟!

.......................................................................................................................


کلاه هم اگر می خواهی سرم بگذاری؛ کلاه خودت رابگذار...

......................................................................................................................




هی تو... بی معرفت...بی تابم نمیشوی...بی قراری نمیکنم...


فراموشیمان مبــــارکـــــــ...

.......................................................................................................................



دیر رسیدن...


با هرگز نرسیدن،


هیچ فرقی نمی کند


وقتی تو
...


در هیچ کجای این جاده انتظار مرا نمی کشی!

.......................................................................................................................


ای سهراب! خانه باشد طلبت...


دل من سخت گرفته ست...!!



بگو:شانه ی دوست کجاست...؟!!

.......................................................................................................................



پر از بغضم...


شانه ات؛ ساعتی چند رفیـــق؟!