جنازه ای را میبردند, درویشی با پسر ایستاده بودند. پسر از پدر پرسید :" در اینجا چیست؟"    

 گفت : " آدمی " .  گفت: کجایش میبرند؟   گفت :" به جایی که نه خوردنی باشد و نه پوشیدنی, نه نانی   

 و نه آب و نه هیزم, نه آتش, نه زر و نه بوریا, نه گلیم. "   

 گفت : بابا! مگر به خانه ی ما میبرندش ؟؟!!!    

                                                                    (عبید زاکانی)