دل من غریبه اس اینجا

                              مال این دور و برا نیست

       اولا همپای من بود

                                    اما خب این آخرا نیست

             این همه سالهای دور و طفلکی همپای من بود

                                آخرین چراغ روشن تو شب تاریک من بود

    همه ی دنیا رو گشتم گاهی شاد و گاهی غمگین

               می خونم خاطره ها رو  گاهی تلخ و گاهی شیرین

توی این شهر هیاهو  منم و این دل خسته

                                            دل من دلگیر از من،مثل یه دل شکسته

       آخه اون یه دل ساده ست

                                                عاشق یه کنج خلوت

                        دیگه طاقتش بریده

                                                   تو شلوغی توی غربت

           هنوزم عاشق بوی کاگل وخاکِ و بارون

                                   دل من مال دهاتِ ،آره از شما چه پنهون...