آن که طمع را  شعارر خود گرداند خود را خرد نمایاند,   

 و آن که راز سختی خود را بر هر کس گشود , خویشتن را خوار نمود.   

 و آن که زبانش را بر خود فرمانروا ساخت خود را از بها بینداخت.   



 با مردم چنان بیامیزید که اگر مردید بر شما بگریند,  

 و اگر زنده ماندید به شما مهربای ورزند.   



 مزد جهادگر کشته در راه خدا,  بیشتر نیست از مرد پارسا که معصیت کردن تواند لییکن پارسا ماند.  

 و چنان است که گویی پارسا, فرشته ای است از فرشته ها.   



 ایمان آن است که راستی را برگزینی که به زیان تو بود بر دروغی که تو را سود دهد,   

 و گفتاررت برر کردارت نیفزاید    

 و چون از دیگری سخن گویی ترس از خدا در دلت آید.   



 بزرگترین  عیب آن بود که چیزی را زشت انگاری که خود به همانند آن گرفتاری.