درختان به من آموختند :

که پای بندی هرکس

به اندازه ی ریشه های اوست...

به هر درختی نمی توان تکیه کرد!!

 

خدای من خداییست که اگر سرش فریاد کشیدم

به جای اینکه با مشت به دهانم بزند

با انگشتان مهربانش نوازشم می کند و می گوید:

"میدانم جز من کسی را نداری..."

 

هی باران...

ببار...

من سفرکرده ای دارم که پشت پایش آب نریختم...!