و هرگاه آدمی به رنج و زیانی درافتد همان لحظه به هر حالت که باشد از نشسته و خفته و ایستاده فورا ما را به دعا میخواند آنگاه که رنج و زیانش برطرف شود باز به همان حالت غفلت و غرور چنان بازمیگردد که گویی هیچ ما را برای دفع ضرر و رنج خود نخوانده است...

                                                                                     آیه ی 12،سوره