عشق خوابگاه است و در آنجا محراب است،

عشق بستر است و در آنجا دریاست،

عشق فراز بام است و در آنجا آسمان است،

عشق آسمان است و در آنجا ملکوت است،

عشق گرم شدن است و در آنجا گداختن است،

عشق خواستن است و در آنجا ...

نمی دانم چیست ؟

نمی دانم چه بگویم؟

کلمات را آنجا راه نمی دهند که بروند و ببینند و برگردند و

برایت حکایت کنند ...

ای انسان ! ای که جز با پیام وحی , جز با کلمه "الله" به آن خلوت زیبای

غیبی راه نداری !


دکتر علی شریعتی / گفت و گوهای تنهائی