وقتی گریبــــــــان عــــــدم
 با دست خلقـــــــت می دریــــــــد
 وقتی ابــــــــد چشـــم تـــــــــورا
 پیـــــــــش از ازل می آفــــریــــــد
 وقتــــی زمیـــــن نـــــاز تــــــورا
 در آســــمانــــها می کشـــیــــد
 وقتـــــی عـــــطـش طعـــــــم تــــورا
 با اشکـــــــهایــــــم می چشیـــــد
 من عاشـــــــق چــشمـــت شــدم
 نــــه عقـــــل بود و نــــه دلــــــــی
چیــــزی نمیـــدانـــم از ایـــن
 دوانـــــگی و عــاقـــلــی
 یک آن شـد این عـاشـــق شــدن
 دنیـــا همــان یـک لحظــــه بـــود
 آن دم کـه چـشـمــانـــــت مـــرا
از عمــق چشمـــانـــم ربــود
 وقتـــی کـه مـــــــــن عـــاشـق شــدم
 شیــطــان به نــامــــم سـجــــده کـــــرد
 آدم زمـــینی تــــر شـــــد و
عالــــم بــه آدم سجـــــده کـــرد
 من بـــودمـــو چشمــــان تـــو
 نـــه آتـــشــیــــو نــه گـــلـــی
 چیــــزی نمی دانـــم از ایـــن
 دوانـــــگــــی و عـــاقـــلـی